ساخت وبلاگ نمونه سوال امتحانی لوازم جانبی سامسونگ لوازم جانبی اپل لوازم جانبی هواوی خرید اینترنتی محل تبلیغات شما
معرفی و شناخت مواد زاید نیتروژن دار در پرورش آبزیان

ماکیان البرز

معرفی و شناخت مواد زاید نیتروژن دار در پرورش آبزیان

به طور خلاصه آمونیاک را می بضاعت دارای اهمیت ترین ماده زائد محلول تولید گردیده به وسیله ماهی ها و بی مهرگان دانست . آمونیاک به وسیله ماهی ها بوسیله ادرار و همچنین از طرز آبشش ها دفع می گردد . یکی دیگر از رویه های ساخت این ماده در مخزن ، تجزیه و خرابی غذاهای مازاد باقی باقی مانده و مواد گیاهی جانور در آکوآریوم میباشد .
به
سه راه و روش اندازه آمونیاک آب را حساب و کتاب می کنند : 1) آمونیاک غیر یونیزه (ammonia Nonionized ) که خطرناک ترین صورت آمونیاک میباشد و می تواند به آسانی به جریان خون ، مغز ، اندامها و بافتها نفوذ کند و صدمات جبران ناپذیر و مرگ آوری را به بار بیاورد .
۲) آمونیاک یونیزه ( Ionized ammonia ) که معمولا غیر سمی محسوب می شود مگر در غلظتهای دوچندان بالا .
3)
آمونیاک کل یا این که Total ammonia ؛ و وقتی که آمونیاک در آب حل شود به دو صورت قابل تصور می باشد ؛ در دما و p .H بالا مقدار بیشتری از آمونیاک به چهره غیر یونیزه ( یعنی صورت سمی ) تبدیل می شود .
در آبزی دانهایی که آب آنان کهنه می باشد به علت وجود باکتریهای نیتروزوموناس ( Nitrosomonas ) که در بستر و بعضا سیستمهای پالایش آب ( غربال ها ) وجود دارند ، آمونیاک به ماده ای کمتر سمی یعنی نیتریت تبدیل می شود . اما در مخازنی که به طراوت رویه اندازی گردیده اند به علت وجود نداشتن چنین باکتریهایی معمولا غلظت آمونیاک آنقدر بالا می رود که سبب مرگ ماهیان خواهد شد که به آن نشانگان یا سندرم مخزن تازه یا این که New tank syndrome گفته می شود و نظریه های " چرخه سوای ماهی " که مطرح می شود جهت دوری از همین اتفاق افتاد هست .

خوراک آبزیان
اما دوچندان چهره می دهد که در آکوآریومهای با آب کهنه و مخازنی که بازه زمانی قابل توجهی از برپایی ( Set up ) آنان می گذرد ، مسمویت ماهیان با مواد نیتروژن دار بروز می کند . علت کلیدی این امر را می توانایی در طعام دهی بی راه ( Overfeeding ) و باقی ماندن جسد ماهیان و سایر آبزیان مرده در آکوآریوم و تجزیه آنان است .
یک علت دیگر برای مسمومیت ماهی ها در اثر مواد ازت دار ، ارتقا ناگهانی تعداد ماهیان مخزن یا این که Overstocking می‌باشد . به تیتر نمونه در‌صورتی‌که تعداد ماهیان خویش را از یک ماهی به دو ماهی ارتقاء دهید ، دست کم اندازه تولید آمونیاک در مخزن را دو برابر کرده اید . و چون نشر و تاثیر باکتری ها بر آمونیاک مقطع بر است ، مقدار آمونیاک سمی به طور ناگهانی در استخر ارتقا می یابد .
اضافه نمودن دارو ها و آنتی بیوتیک ها هم می تواند با نابود کردن باکتری ها از تبدیل آمونیاک به نیتریت جلوگیری کند . معمولا میزان پیشنهادی آمونیاک برای عمده ماهی ها ۰۲/۰ میلیگرم در لیتر یا PPM می‌باشد .
هر تعدادی که نیتریت نسبت به آمونیاک کمتر سمی می باشد اما خود نیتریت هم بسیار خطرناک می باشد چون می تواند با هموگلوبین خون ادغام گردیده و منجر شود که گلبولهای قرمز‌رنگ دیگر نتوانند اکسیژن حمل نمایند . همین سبب کدر شدن و قهوه ای شدن گلبولهای قرمز خوش رنگ گردیده که این تغییر رنگ شاید بیش از کلیه در آبششها به دیده آید . ماهی که به‌این طریق مسموم شود دارای آبششهای کدر بوده و به جای این که رنگ گلبرگهای آبششی آن قرمز رنگ خونی و واضح باشد ، قهوه ای می شود . در همین برهه زمانی می‌باشد که اکثر ماهی ها برای تنفس مضاعف به مرحله آب آمده و کارایی می نمایند حبابها را ببلعند . بعضی ماهی ها هم مثل ماهی " تایگر " در حالتی سروته شنا می کنند و آن‌گاه بی تعادلی و مرگ در پی این مسمومیت چهره خواهد داد . اندازه نیتریت بی خطر در آب مخزن تا حد ۲/۰میلی گرم در لیتر پیشنهاد می شود و مقادیر بالای ۵/۰ میلی گرم در لیتر به سرعت مسموم کننده خواهند شد .

مسمومیت ها ، بیماری ها در
مسئله مسمومیتهای ناشی از مواد زائد ازته ، می توانایی مضاعف حرف ذکر کرد اما دو مسئله از مهم ترین این ناخوشی ها عبارتند از : *
بیماری خون قهوه ای : بیماری خون قهوه ای در هنگامی که آب دربردارنده غلظت بالایی از نیتریت باشد چهره خواهد بخشید . این ماده از روش آبششها به جریان خون خط مش یافته و رنگ آن را شکلاتی می کند . هموگلوبین که اکسیژن را در خون جابه جا می نماید با نیتریت به شکل مت هموگلوبین مخلوط می شود که در این حالت کارکشته به انتقال اکسیژن نمی باشد .
خون قهوه ای نمی تواند مقادیر کافی اکسیژن را حمل کند و ماهیانی که بیماری خون قهوه ای دارا هستند با وجود جان دار بودن میزان اکسیژن کافی در آب و کار کردن پمپهای هوا ، خفه خواهند شد !
*
بیماری نکروز آبششی : به طور معمولی و خلاصه ، بیماری نکروز آبششی در ماهیان ذیل تاثیر ارتقاء p .H و آمونیاک در آب می باشد که سبب مرگ ماهیان به ویژه در شرایط متراکم می گردد . علامتها این بیماری با تورم آبشش شروع و در ادامه با دفع مواد لزج از آبشش ، ناچیز خونی و نکروز شدن همه آبشش و مرگ ماهی خاتمه می یابد . پرخونی شدید موضعی یار با تشکیل نقاط سیاه متمایل به بنفش بر روی آبشش در فرایند آغازین این بیماری مشهود بوده که بعد با تورم و دفع مواد لزج یاور می شود . از دیگر نماد های آن می بضاعت به ظواهر شدن ناگهانی دانه های سیاه با لکه های مرمری در همگی بدن ، خون ریزی از باله ها ، ارتقا تواتر تنفس ، تغییر تحول در شیوه شنا و قرار به چنگ آوردن به پهلو و نهایتا مرگ در حالت توسعه یافته بیماری نکروز آبششی ، اشاره نمود .
مدیریت
، پیشگیری و درمان مقدار مواد نیتروژن دار آب بایستی مرتبا پایش شوند . امروزه کیتهای زیادی برای این فعالیت در دسترس هست که احتمالا شایسته ترین آنها تولیدات ساخته شده در کمپانی تترا باشد . در کنار این کار ، در دست گرفتن دما و پی اچ آب هم از اهمیت بخش اعظمی برخوردار است .
مدیریت در طعام دهی ممکن است با اهمیت ترین بخش پیشگیری از ارتقاء مواد زائد نیتروژن دار آب باشد . بیرون کردن به موقع غذاهای خورده نشده و جانداران مرده مخزن ، چه ماهی و چه گیاه و یا حلزونها ، از دیگر اقداماتی میباشد که می بضاعت و توان در بخش رئیس مواد نیتروزن دار مطرح نمود .
نکته دیگر نا مرتب نکردن آکوآریوم است .
به یاد داشته باشید که آبزی دان گلشن وحش نیست ! بده بستان متناوب آب بر کاهش همگی اشکال مواد ازت دار تاثیر دارد و در مواقع بروز مسمومیتها ، بدیهی است که این تعویض در مدت های وقتی کوتاه خیس و مقادیر حجمی عمده می بایست اعمال شود .
در مسئله چاره ای برای افزایش اندازه نیتریت در آبزی دانهای آب شیرین ، گهگاه توصیه می شود که از نمک به کارگیری شود ، به یاد داشته باشید که از نمک آکوآریوم یا دریا می بایست به کارگیری نمود و خیر نمک خوراکی ، در موضوع آکوآریومها معمولا مقدار ۳۰ گرم ( دو قاشق غذا خوری ) در ۱۰ لیتر آب و در مسئله حوض ها ، ۳ کیلوگرم در ۱۰۰۰ لیتر سفارش می شود .
این راهکار معمولا چندان کارساز نمی‌باشد چون عمده گیاهان آبزی دانی و بسیاری از ماهی ها به ویژه کوریدوراسها نسبت به نمک دوچندان اصلی میباشند .
برای درمان بیماری خون قهوه ای ، خیر فقط انقطاع خوراک دهی بسیار دارای منفعت است بلکه استفاده از نمک هم یکی دیگر از راهکارهاست . چون بخش کلرید نمک با نیتریت برای جذب از نحوه آبشش ماهی رقابت می کند .
در بیماری نکروز آبششی ، در صورتی‌که ماهیان جراحت چشم در روند اولیه در آب نو و پی اچ ۷ حفظ شوند بهبود می یابند .
استفاده از فیلترهای زیستی ( و موادی مثل سرامیک ، زئولیت و . . . ) امروزه اجتناب ناپذیر است . صرفا بایستی به خاطره داشت که در بهترین وضعیت ( از لحاظ دما و اکسیژن و فضا ) دست کم ۱۴ روز ارتفاع می کشد تا باکتریهای مفید گفته گردیده فعال گردیده و به تراکم لازم برسند و این بازه زمانی با نزول دما به ۱۰ مرتبه سانتی گراد به ۴ تا ۸ هفته افزایش خواهد یافت .


برچسب ها : خوراک آبزیان ,
+ نوشته شده در شنبه 25 اسفند 1397ساعت 11:06 توسط علی پور | | تعداد بازدید : 2